Kampverslagen 2008

Kampverslagen 2008

Almen 1 - 2008

Het lijkt allemaal al weer zo lang geleden, de zomer van 2008. Toch is het nog maar 4 maanden geleden dat er op die zaterdag in juni 41 jongens en meiden vol verwachting de bus in stapten. Al snel was het reuze gezellig in de bus en de leiding probeerde zo snel mogelijk alle namen te leren, wat nog niet mee viel! Eenmaal in Almen deden we eerst een keuze spel, hierdoor kon je een beetje kijken wie dezelfde keuze gemaakt had, wat misschien het tenten indelen wat zou vergemakkelijken.

Al snel liep iedereen over het kampterrein alsof ze er al dagen waren. Lekker schommelen, tafeltennissen en natuurlijk het bos met de greppels verkennen....

Het is niet mogelijk om de hele kampweek hier te beschrijven, het zal bij een paar hoogtepunten blijven. Eén daarvan is de rode draad die door deze week heen liep, de dozen. Op zaterdagavond stonden deze, toen nog lege, kale dozen als een muur opgestapeld dwars door de deel heen. Communiceren was op deze manier wat lastig bleek wel. Op zondag kreeg iedereen een doos en mocht daar zijn of haar eigen identiteit aan geven. Dit gebeurde op vele verschillende creatieve manieren! In de loop van de week kon deze doos met diverse persoonlijke spulletjes gevuld worden. Op donderdagavond vertelde iedereen in een grote kring in de deel iets over zijn/haar doos. Dit werd een hele speciale avond waar iedereen écht iets van zichzelf liet zien! Zaterdagochtend bij de vlag stonden alle dozen met de daardoorheen lopende rode draad aan elkaar vastgeknoopt. Helaas was het toen tijd om letterlijk die rode draad door te knippen omdat we later die dag allemaal weer onze eigen weg zouden gaan.

Een ander hoogtepunt was wel de bonte dag. Die dag werd de groep in zes verschillende kleur-groepen verdeeld die allemaal in het bos met bepaalde materialen een hut moesten bouwen met materiaal in hun kleur. Je snapt het al, het werd een kleurig geheel! 's Middags gingen de groepen bij elkaar langs om de presentatie te bewonderen en om elkaar kado's te geven. Natuurlijk volgde 's avonds de geweldige disco!

Natuurlijk werd er ook gezwommen in de Berkel én in zwembad de Berkel. Daar werden zelfs warme wentelteefjes gebracht door de koks, ze gingen er in als koek. Er was een vossenjacht met de meest uiteenlopende vreemde figuren. En een kamp zonder speurtocht is natuurlijk geen kamp. Er waren nog twee jarigen en dat werd gezellig gevierd met zelfgebakken appeltaart en zelfgemaakte kwarktaart,en dat voor 52 personen! Ook de ‘normale' kampse zaken waren aanwezig. Zingen, kampkrant, overlopen, verkering krijgen (en weer uitmaken), corvee doen, tentenkeuring enz. Kortom, het eerste Almenkamp van 2008 was een goede start voor een lange kampcarrière!

Almen 2 - 2008

We vertrokken met 38 kinderen en 10 man leiding op de zonnigste dag van ons kamp naar Almen. De sfeer zat er meteen lekker in en bij aankomst hebben we de (vooral lekke) tenten ingedeeld en we zijn een rondje gaan fietsen. De rest van de week heeft zich gekenmerkt door veel regen, omgaan met mekaar, gezelligheid, lachen, soms ook huilen (toen Lotte naar huis ging bijvoorbeeld) en door heel veel leuke dingen doen met mekaar. Het hoogtepunt van de week was voor mij de bonte dag.

De bonte dag stond in het teken van de olympische spelen. Aan het begin van de dag werd iedereen in groepjes ingedeeld. Elk groepje stelde een land voor uit een ander continent. We hadden Afrika, Amerika, Australië, China en Brazilië. Elk groepje moest een vlag en een T-shirt in elkaar knutselen dat bij het land hoorde. Ook moesten ze een dansje maken en een spel/sport verzinnen. De leukste spellen werden bedacht zoals kangoeroehockey en banaan werpen.

's Avonds hadden we met alle sporters een sportgala. Iedereen werd in gala aan het diner verwacht in de deel. Elke jongen ging met 2 meiden aan zijn zij naar binnen en daar zocht iedereen zijn plaats op. We dronken/aten luxe cocktails vooraf, daarna patatjes met frikadellen, kroketten en kaassoufflés en als toetje ijs. Tijdens het diner kregen alle sporters nog een medaille uitgereikt.

Na het sportgala ging iedereen zich snel omkleden voor de disco en die was ook top! Al onze kampstelletjes hebben lekker kunnen schuifelen.

Nog even een korte impressie van wat we de rest van de week onder andere gedaan hebben: speurtocht, vossenjacht in Zutphen, zwemmen, douanespel, theatersporten en zingen.

Ik heb het kamp weer een absolute topper gevonden en ik hoop dat iedereen er goede herinneringen aan over heeft gehouden! Tot volgend jaar allemaal!

Liefs Kompres/Marjanne

Rheinböllen - 2008

Nu de zomervakantie ten einde is en de dagen aanzienlijk korter zijn, lijkt die zaterdag alweer zo lang geleden. Het was heel vroeg, die ochtend in juni. Op het Waterlelieplein stonden 35 van de 37 kinderen en 10 man/vrouw leiding te springen om naar Duitsland te vertrekken. Het had wat voeten in de aarde om alle bagage ingeladen te krijgen, maar toen gingen we. Op naar Rheinböllen. Het kamp was begonnen.

Na dik vijf uur rijden kwamen we aan bij het Freizeithaus van meneer Engel. De kamers werden ingedeeld, meneer Engel stelde onze kennis van de Duitse taal op de proef met zijn introductiepraatje en daarna hadden we nog even de tijd om het zwembad van Rheinböllen onveilig te maken. Na het eten en het avondprogramma waarin het thema Ommekeer-Ommekaar werd geïntroduceerd, volgde een rumoerige nacht.

Zondag werden we gelijk op de proef gesteld met een 12 kilometer lange wandeling naar de Hochsteinchen: een uitkijktoren waarvandaan we het kamphuis konden zien. Ondanks de lengte van de wandeling en de beperkte nachtrust ging het lopen heel erg goed. De koks Bob en Dave hadden die dag ook niet stilgezeten, want bij thuiskomst stonden de welverdiende soepen, salades en broodjes al klaar. Lekker! 's Avonds hadden we in groepjes een stellingenprogramma over pesten. Iedereen deed mee en er volgden discussies en hilarische rollenspellen.

De volgende dag was het prachtig weer. Dat was maar goed ook want we gingen kanoën. Om 11 uur werden we door een bus opgehaald. Deze bus bracht ons naar Meisenheim alwaar de 8,5 km stroomafwaartse kanotocht begon. Halverwege de kanotocht hielden we een welkome lunch- en zwempauze. Vervolgens zetten we onze tocht voort naar Klein Weidelbach. Hier mochten we gelukkig inkopen doen, want na twee dagen kamp waren de snoepvoorraden dramatisch geslonken. Vermoeid maar voldaan konden we met een complete groep (Liza en Denise waren die dag gearriveerd) aanschuiven bij de superlekkere Mexicaanse maaltijd. Met het avondprogramma hebben we onze schilderkunsten vertoond op een wel heel bijzondere manier: we hebben letterlijk ommekaar en omgekeerd geschilderd. Het resultaat was adembenemend. De nacht die volgde ook: om half 5 werd het pas stil.

De korte nacht leek niemand te deren, want de volgende dag heeft iedereen ongelofelijk goed meegedaan met de wandeltocht naar Bacharach aan de Rhein. Het was een tocht van ruim 16 kilometer, maar door het lekkere weer, de gesprekken, het gezang en de raadsels leek het helemaal niet zo lang. In Bacharach hadden we de tijd om opnieuw snoep te kopen, ijsjes te eten, ansichtkaarten te versturen of gewoon uit te rusten. Met de bus zijn we teruggegaan naar het kamphuis. Bob en Dave hadden een heuse Indonesische/Chinese rijsttafel klaargemaakt, waar we heerlijk van gegeten hebben. Na de kampkrant, het zingen en een theatersport was het tijd om naar bed te gaan, maar nog geen tijd om te slapen. Om middernacht moest er immers gezongen worden voor Max, die 14 jaar werd.

Woensdag was het Bonte Dag. Het werd een dag die in het teken stond van Duitsland, vol Fussball, Bratwurst en Schlagers. Daarnaast was er ook tijd voor een watergevecht, gezien het warme weer. Voor het eten werd de Bonte Dag afgesloten met een Schlagerfest. Alle groepjes hadden het, ondanks de hitte, voor elkaar gekregen om fantastische acts te vertonen. De bijzondere jury had bepaald dat de hoofdprijs, de Schwarzwälder Kirschtorte, ging naar de act op "Ja, ja die Katja...". Na een traditionele Duitse maaltijd volgde de disco. Om twaalf uur werd er weer gezongen, dit keer voor Mike M. die ook 14 jaar werd.

Donderdag hebben we uitgeslapen tot een uur of negen. Die extra nachtrust konden we allemaal wel gebruiken. Het ontbijt was heel uitgebreid met broodjes, yoghurt, fruit, een eitje en ander luxe beleg. Na de kamerkeuring, de corvee en de limonade was het al bijna 1 uur en zijn we naar het zwembad gegaan. 's Avonds aten we pannenkoeken en deden we een communicatie spel.

Vrijdag hebben we gechilled, want een week weinig slapen gaat je niet in de koude kleren zitten. In het zonnetje hebben we bij een recreatieplas liggen luieren. Aan dit luieren kwam een einde toen we door een groep Duitse jongens uitgedaagd werden voor een potje voetbal. Helaas hebben we deze interland verloren, maar leuk was het wel. Met de bus zijn we teruggereden naar het kamphuis en aten we onze laatste avondmaaltijd van dit kamp. Bij een einde van een kamp horen ook de ‘wat-vond-ik-ervan-verhaaltjes'. Individueel of per kamer schreven we deze en bij het kampvuur zijn ze voorgelezen door de leiding. Ondanks dat bij iedereen de vermoeidheid toesloeg, werd het weer een kort laatst nachtje.

De laatste dag was aangebroken. Het werd een dag van tas inpakken, opruimen, een lange busreis, boekjes schrijven, het lied bij de bus en toen... flink kampkateren en heerlijk slapen. Rheinböllen 2008, het was geweldig!

Altenau - 2008

Zaterdag 5 juli 2008: ALTENAU HERE WE COME

Vanaf 5.30 stroomde het waterlelieplein vol met de kids en hun ouders en was het nog even wachten op Suus die zich ietwat had verslapen. Om 6 uur was het eindelijk zo ver we zijn onderweg naar Altenau in Duitsland met een groep van 27, 14 jongens, 6 meiden en 7 leiding. Onderweg een hele relaxte sfeer in de bus, velen nog moe van het stappen of het uitslapen in de eerste week van de vakantie werden stoere verhalen afgewisseld met films en een zak chips. Om 13:00 reden we dan eindelijk Altenau binnen. Vele handen maken licht werk en het huis was dan ook snel ingericht. Om 15 uur een klein ommetje richting Naturbad waar we ons in het koude water hebben gewaagd. Gelukkig weer snel opgewarmd in het zonnetje of bij de aanblik van onze groupies die ons de hele week gevolgd hebben. Wat zijn die Aalsmeerse boys toch....stoer?

Suus heeft ons weer verwend met nasi, komkommer en vers fruit met slagroom. Met een kop koffie de kampkrant lezen, dit jaar hadden we een moderne kampkrant in de vorm van een powerpointpresentatie. Daarna de introductie van het kampthema met de symbolen en de puzzels. Vervolgens was het moment daar ...de kampplaat werd onthuld: OMMEKEER OMMEKAAR.

Na deze vermoeiende dag was iedereen blij bij de vlag te staan en de dag af te sluiten. Maar... we hadden nog een kleine verrassing in petto: een kompasdoorsteek. Om 22.30 de eerste groep weg voor de kompasdoorsteek om 0.30 het laatste groepje van de 4. Een spannende donkere natte vieze tocht met hele vieze natte schoenen, maar wel erg gelachen en echt ommekaar. Bij aankomst heerlijk nog brood met knakworst en iets te drinken en daarna eindelijk na 22 uur op te zijn om 3.30 naar bed.

Na heerlijk uitgeslapen te hebben op zondag weer fris uit de veren bij de vlag. Vandaag een heerlijke chilldag, beetje brunchen, kaartje leggen, even zwemmen een klein wandelingetje; eigenlijk de berg af en weer op. Genoten van de coq au vin en Suus´ appelkruimeltaartjes. Om de dag af te sluiten met het luisteren naar sprookjes en andere verhalen. Het lijkt wel echt vakantie!

Maar dan...

De maandag al om half 7 op om vervolgens om half 9 te kunnen vertrekken richting het Okertal. Een tocht van 10 km. Het lopen ging niet iedereen zo gemakkelijk af! Gelukkig had Leo de auto mee zodat wie erg vermoeid was het laatste stukje mocht meerijden, en zo waren we toch op tijd bij de outdoorlocatie. Hier werden we opgewacht door Axel en Bettina, twee ware berggeiten, om via een touwbrug gezekerd naar de overkant van de rivier de Oker te gaan alwaar we gingen klimmen en abseilen. Om half 6 weer heerlijk `thuis`, tja zo voelt dat dan, waar Suus de spaghetti al klaar had met een heerlijke salade. Na de koffie nog even lekker verwend worden met een gipsmaskertje, jaja je waant je bijna in het kuuroord. En natuurlijk weer geslapen als ossen, hoewel niet iedereen in z´n eigen bed, Timmetje!

Dinsdags een cultuurtripje naar Goslar waar we uitgebreid geshopt hebben om souvenirs mee te nemen. Helaas mochten niet alle souvenirs de bus in en zijn later weer teruggebracht, op een enkel souvenir na dan...Het dagje afsloten met een bezoek aan het Bergbaumuseum op de Rammelsberg om de frisse berglucht uit de mijn op te snuiven! En dat maakt hongerig natuurlijk!

Na een goede nacht was het woensdag tijd voor de bonte dag. Alles in teken van het Galadiner van die avond! Ommekaar natuurlijk, iedereen deed wat, zaal versieren menukaart maken, playlist maken en een waar welkomstwoord voor alle genodigden. Iedereen verscheen in prachtige kleding aan het diner al hadden we er ook een naaktloper bij in nudistenpak! Maar dat mag de pret niet drukken! Na de corvee een duidelijke ommekeer, alle pakken weer in de kast en de voetjes van de vloer op de Bindingdisco en dat doe je natuurlijk niet in galajurk of driedelig kostuum.

Na deze dag volgde het hoogste hoogtepunt van de week, een ware mountainbiketocht met een flinke klim erin. Tja dan komt het aan op souplesse! Uitgeput bovengekomen downhill natuurlijk op weg naar overheerlijke pannenkoeken ergens halverwege de tocht.

Na 5,5 uur afzien was iedereen weer terug Am Kunstberg, moe, doornat van het zweet maar ook erg voldaan en trots dat ze het geflikt hadden. Nog even lekker douchen of een frisse duik in het natuurbad en dan....PIZZA! ´s Avonds de buikspieren getraind onder leiding van Suus en Geeske met een theatersportavond waar de meest vreemde interviews werden afgenomen. Wat kunnen mensen er toch rare hobby´s op na houden... ramen likken?

Na een drukke nacht, waar kun je het dan zo druk mee hebben na twaalven, hadden we heerlijk uit kunnen slapen tot 9 uur, ik zeg hadden... Om half 8 werd menigeen wakker gefilmd door Jan en wat kamergenoten, dat zijn leuke beelden kan ik u zeggen na een weekje Altenau! Heerlijk ontbijt met gebakken eieren op verzoek en dan toch alvast wat opruimen om zaterdag weer te vertrekken richting Aalsmeer! Nu al....wat is een week toch kort! Volgend jaar gaan we 2 weken! Nog even afscheid nemen van Altenau, de laatste souvenirs inslaan, afscheid nemen van de Duitse dirndls en dan alweer de laatste avond, terugblikken, een digitaal kampvuur, en nog 1 keer in het stapelbed klimmen om vervolgens weer aan de terugreis te beginnen! Met tranen in mijn ogen denk ik terug aan het kamp! Wat een topweek, volgend jaar zeker weer! Ja toch?

Schetteregg - 2008

Wauw.
Zit nu hier achter mijn computertje en ben net terug van kamp.
Wauw wat was het leuk, gezellig, fantastisch en vooral super.
Het leek één grote vakantie. Dus laten we maar eens beginnen, net als vorig jaar even een verslagje.
4Juli om 5.00 uur stonden 28 kindjes en 7 'leiding' te wachten op de bus die uiteindelijk heel fijn een halfuur te laat aan kwam kakken. Dan toch maar om 5.30 uur de bus in met z'n allen, we gingen een bus reis van uiteindelijk 14uur tegemoet. Plas pauzes, eetrondjes en zonmomentjes kwamen langs. En ondertussen hebben we ook nog in de file gestaan. Uiteindelijk kwamen we dan aan in Schetteregg. Een mooi huis.
De kamers werden verdeelt en of course lagen mel,jam,meer&ik weer met z'n viertjes op een kamer. Heerlijke bedden die samen net één groot matras leek. We sliepen gewoon met z'n vieren als het ware in een uber grooos bed. Het eten werd even later voorgeschoteld en die avond deden we verder niet veel.
Tot tegenstelling van Zaterdag, toen liepen we 9km richting het dorpje Egg waar een heerlijk koel buiten zwembad op ons was aan het wachten. Het was namelijk bij ons in Austria suuuper heet en we hebben dan ook echt top weer gehad. Maar oké, nadat we de hele dag hebben geploeterd in het zwembad konden we even kaartjes en eten kopen in het dorp en werden we met onze privé bus terug gebracht naar ons huisje. 's Avonds deden we een programma met gekleurde T-shirts en gingen we praten over verschillende onderwerpen.
But allright de next day, sontag, werden we met de bus naar een gondel gebracht om vervolgens op te stijgen naar de Diedamskopf. Top uitzicht, geweldig al die bergen alleen daarna moesten we naar beneden. Deze keer dus zonder gondel en juist met de benen jaaa. Eigenlijk was niemand er beroert voor alleen jammer genoeg begon het op de helft te regenen en kwamen we dus als verzopen katjes terug. In de bus stonk het dus dan ook echt op de terugweg naar ons huusie. Jammer genoeg regende het maar dat bederft de pret niet en we gingen ons gezicht in gipsen. Na de eerste indruk dat we dachten onze wenkbrauwen te gaan verliezen deed iedereen braaf mee en er werd veel gelachen. Wel was het moeilijk op het moment dat de mond werd dichtgesmeerd om even niet te praten. Ja ik hou nogal veel van praten. Daarna een lekker koppie thee en de nacht werd goed benuttigd rond een uur of half3 gingen de oogjes dicht.
Maandag was het plan te gaan survivallen alleen het weer liet ons in de steek en dus besloten we een chill dagje te gaan doen. Er werden liedjes geschreven, spelletjes gedaan en de gipsfaces van de dag ervoor werden beschilderd.
Dinsdag werden we weer met de bus naar een andere gondel gebracht en liepen we vervolgens weer naar beneden. Aangezien peter de afgelopen jaren heeft bewezen geen kaart te kunnen lezen vertrouwde we deze keer Mariët maar en ging ons groepje achter Mariët aan maar dat liep dus deze keer in het water want ons groepje liep om, heeel fijn! Deze keer gelukkig geen regen.
We kwamen uit bij ontzettend veel water en watervallen waar je onder door liep en langs liep. Iedereen was natuurlijk weer ontzettend dood maar we gingen toch die avond 'uit'. We dachten een types Oostenrijks feest! Yeaaah but uhh NOT. We kwamen terecht bij een berjaardenparty, ontzetten gelachen en dat bedrukte de pret natuurlijk niet. Wuh gingen gewoon los op het Oostenrijkse gejodel. Jam&her mochten een dansje wagen met twee rimpelsourius en de rest deed gewoon zn eigen ding.
Woensdag deden we onze maandagse-survivaldag, de afgelopen jaren hadden we aardig wat survivaldagjes gehad maar dit was echt het toppunt survivallen. We gingen als eerste van de brug kabellen, en leuk als je dan hoogtevrees hebt. Hèhè, maar toch gewoon gedaan hoor! Al moet ik zeggen het was wel heel eng. Het weer was weer prachtig en nadat we terug kwamen bij ons huis hebben we de rest van de middag heerlijk liggen zonnen in het gras. 's Avonds deden we een supergrote Twinster waarby die o'zolieve Thomas op mn voet ging staan, maar ik vergeef het je wel hoor! ; )
Ook die avond werd er weer geslapen, maar voor veel onder ons niet in ons eigen bed, huh? *-)
Donderdag was het Bonte Dag. We werden met de bus naar een grote stad gebracht waar ik de naam niet meer van weet en er werd vossenjacht gespeeld. De leiding bestond vandaag uit 8mensen van ons zelf. Erg grappige momentjes werden er beleeft, na een uurtje vossenjacht mochten we de stad gaan plunderen en gingen jam,meer&ik op weg om even lekker te shoppen. We gingen terug om vervolgens onze stupid Tellsell-reclame stukjes te gaan instuderen en watergevechten te houden. Thanks hé Terror! Haha, halve kledingkast was doorweekt want als je dan weer iets droogs aan had en je probeerde rustig buiten te gaan zonnen flikte toch wel weer iemand het om een emmer water over je hoofdje te gooien.
Die avond hadden we heerlijk een dikke party. Nadat we de stukjes hadden opgevoerd gingen we los. Het Oostenrijkse bier vloeide en de witte wijn ging sneller dan verwacht. Na een uur was het drank op en werd er alleen nog maar cola geschonken, ha ha. Rond half1 stopten we met de muziek en werden er nachtzoenen gegeven.
Pas om half4 sloten de oogjes in onze kamer, we hadden namelijk gasten.
De volgende ochtend was het vrijdag, we mochten 'uitslapen' tot half10 en het was onze laatste echte dag alweer. We gingen schoonmaken en vervolgens liepen we onze 9km weer richting Egg om daar het zwembad weer onveilig te maken. Even nog naar het dorpje inkopen doen voor de terugreis en toen weer naar ons huus. Daar werd alles netjes gemaakt en ingepakt voor de nacht. We mochten namelijk niet meer in ons bed slapen want neeee er werd vannacht schoongemaakt, er werd van je verwacht dat je of de nacht door ging halen of in de woon/eet kamer ging slapen.
Mooooi we doen het eerste, uiteindelijk zaten we daar dan rond een uur of half2 buiten allemaal jongens en ik als enigste meisje te kaarten. Haha wat hebben we gelachen, mensen verloren spelletjes en moesten vervolgens naakt rond het huis rennen, geweldig. Rond half5 werd de rest wakker gemaakt en kregen we tosti's, vervolgens doken we 6uur de bus in en reden we weg uit het nog rustige Schetteregg.
De eerste stop was om kwart voor11, even iets eten en half12 vertrokken we weer. Er kon niet meer geslapen worden en we ging films kijken.
En daar waren we dan hoor, kwartvoor7 stopte onze bus weer bij de waterlelie in Aalsmeer. Alle ouders stonden er en we zongen onze laatste liedjes.
Toen werd het tijd om afscheid te nemen en of course vloeide er bij mevrouw Rouws weer traantjes en werd er verder gelachen en gejankt.
Nu ik zo terug lees wat we allemaal wel niet hebben gedaan is het toch best veel en ik weet niet eens alles meer! Toch hadden we de tijd van ons leven, activiteiten met genoeg vrijheid.
Net één grote vakantie maar toch dat er altijd een oogje in het zeil is voor het geval van blaren of steken.
De kilootjes zijn er afgevlogen door al dat lopen maar we hebben allemaal een aardig lekker kleurtje want het leek net Spanje in dat Oostenrijk.
't Zal even wennen zijn wakker te worden zonder mn drie lieverds en 's ochtends aan het ontbijt geen slaaphoofdjes te zien.
Iedereen bedankt voor weer opnieuw een top kamp, volgend jaar gaan we Texel verbouwen!
Natuurlijk nog allemaal een fijne vakantie, maar niets kan deze week nog overtreffen het was super. Één voor één toppers.
Ik wil in het byzonder even myn drie toppers een hele dikke kus geven. Jam,Mel&Meer; jullie zyn geweldig en ik ga jullie ontzettend missen!
En de rest natuurlyk, jullie zyn schatjes!

Hele dikke kus en liefs x
Pris.

Texel - 2008

Het begon allemaal op 28 juni 2008, de bus met als bestemming het verre Texel, stond op het punt het terrein bij zwembad de Waterlelie te verlaten. Voor sommige ouwe koek, voor anderen een nieuwe ervaring. Ondanks dat de groep een bij elkaar geraapt stelletje was en het nog even moeite kostte om het kamp helemaal vol te krijgen, groeiden we al snel naar elkaar toe. De eerste dag bestond vooral uit de reis naar Texel, waarna we meteen even Den Burg gingen verkennen en velen genoten van hun eerste Texelse gerstenatje.

De daarop volgende week bestond uit vele activiteiten waaraan iedereen lekker gezellig mee deed. Af en toe werden bepaalde, er natuurlijk wel bij horende, kamprituelen nog wel door de nieuwkomers met een scheef gezicht aangekeken. Met name de binzingbundels, de vlagrituelen en het danklied wekten wat gemengde gevoelens op. Maar aan het einde van de week ging iedereen hierin gelukkig volledig op! Wat eigenlijk elk kamp terugkomt, is de sport- en speldag. Door de bijzonder fanatieke inzet van de gehele groep is deze dag tot een groot succes geworden, ondanks opgelopen blessures tijdens klassiekers als olifantenvoetbal en het levend curling. Verder kwamen natuurlijk een speurtocht, de Texelse bierbrouwerij, het beroemde Juttersmuseum en een kompasdoorsteek ook weer aan bod. Helaas kon het leidingteam minder goed overweg met het kompas en de dichte bebossing dan wij, wat leidde tot een zeer kort avontuur, maar desondanks een geslaagde avond met een juttertje als afsluiter. Ook dit jaar werd er weer gebrandingraft, een buitengewone ervaring. Het wadlopen was ‘ leerzaam' maar vooral het vertoeven in de bagger werd gewaardeerd. Gelukkig werden we door onze gids volledig naar leeftijd ingeschat.

Naast alle dagelijkse bezigheden was er natuurlijk ook tijd voor wat serieuze momenten. Onze avondprogramma's bestonden veelal uit discussies rondom het thema ‘ommekeer ommekaar'. Er werd ons een aantal vraagstellingen voorgelegd waardoor er diepgaande gesprekken ontstonden en wij elkaar steeds beter op andere gebieden leerden kennen. Echt tot een antwoord komen was helaas vaak een moeilijke opgave, maar er was veel geduld om te luisteren naar elkaar en we kregen de ruimte om onze mening te geven. De afwisseling tussen plezier en serieuze zaken zorgde ervoor dat we uitgroeiden tot een hechte groep!

De manier waarop het eten dit jaar verzorgd werd was voor iedereen vernieuwend maar werd heel positief ontvangen. Al in de voorbereidingen op het kamp werden er groepjes gevormd die gezamenlijk een menu voor een bepaalde dag moesten bedenken. In samenwerking met onze kokkin Nicoline werden deze gerechten met veel plezier bereid. Het resultaat was elke avond weer verbluffend. Ook de (plee)corvee werd zonder al te veel tegenstribbelen uitgevoerd onder leiding van Rick en Inge.

Al met al was het een bijzonder leuk kamp. Eigenlijk was het zelfs zo leuk dat het jammer is dat we met deze groep geen kampen meer zullen voortzetten. Natuurlijk willen wij onze hoofdleiding in dit stukje niet vergeten. Zonder hen was dit kamp zeker niet hetzelfde geweest. Nico die graag praat met bananen en maagdelijk potjes opent zorgde voor grote hilariteit, maar ook wist hij velen aan het denken te zetten in de avondprogramma's. Hester mag niet aan dit duo ontbreken, al vaker zijn ze samen met deze groep mee geweest en dit is een groot succes. Iedereen ging mee in het enthousiasme waarmee Hester de groep leidde en meedeed aan de activiteiten. Petje af voor de organisatie van deze topweek. Hopelijk zal de groep niet volledig uit elkaar vallen na deze kampreeks en zullen we elkaar nog regelmatig zien in en om de binding!

Bart en Moniek