Kampverslagen 2007

Hieronder vind je alle kampverslagen van 2007.  Lees en geniet.............

 Almen I 2007:

Zaterdag 7 t/m zaterdag 14 juli 2007

Het vertrek…
Om 11.00 uur werd er verzameld op de parkeerplaats van zwembad de Waterlelie. Eén voor één arriveerden er meer auto’s en stapten er niet alleen kinderen uit, maar ook enorm veel ouders die hun kinderen kwamen uitzwaaien. Nadat alle spullen goed en wel in de vrachtwagen zaten, konden we vertrekken. Om 11.30 rolden we weg. Nog even zwaaien allemaal, want we zijn over een week helaas alweer terug...

De reis...
Onderweg zat de stemming er al snel in. Boterhammen, snoepjes en drinken werd uit de tassen getoverd. Halverwege maakten we een tussenstop om de resterende boterhammen op te eten. Om 14.00 uur kwamen we aan in Almen, via een nogal nieuwe route; door het bos van Opoe Bakker. Nadat de bus de laatste bocht niet kon nemen, moesten we met z’n allen uitstappen. De bus probeerde achteruit de onverharde weg weer af te komen, maar helaas kwam hij vast te zitten. Er moest een takelwagen vanuit Amersfoort komen, waardoor de buschauffeur pas ’s avonds om 20.30 uur vertrok.

Aangekomen in Almen...
Aangekomen in Almen, hebben we eerst lekker limonade gedronken en werden de tenten vervolgens ingedeeld, waarna de spullen naar de tenten werden gebracht. ’s Avonds speelden we het Leiding – verwen – spel, waardoor de kinderen de leiding wat beter leerden kennen. ’s Avonds hadden we heerlijk macaroni op, en daarna... naar bed! De eerste avond slapen in de tent. Dat was wel erg spannend!!! Om 22.00 uur was het dan toch gelukt en lag iedereen op zijn of haar plek in de tent. De eerste dag zat erop.

Zondag 8 juli: B the Change, vossenjacht, een duik in de Berkel en andijviestamppot
Zondagochtend is er heerlijk buiten het kampthema uitgelegd “B the Change”. Hierna hebben we een enquête ingevuld om te kijken wat voor personen wij zijn; de “B the Change vragenlijst”. Vervolgens hebben we buiten het omtrekspel gedaan. Gelukkig scheen het zonnetje nog steeds. Omdat ’s middags nog steeds het zonnetje scheen, hebben we eerst de kaartverkoop gedaan, zodat iedereen naar huis een kaartje kon sturen. Daarna hebben we vossenjacht gedaan in het bos. Nadat de vossenjacht was afgelopen, hebben we meteen geprofiteerd van het mooie weer en hebben we een duik genomen in de Berkel. Omdat het natuurlijk het eerste kamp is, werd ’s avonds het Wachterslied uitgelegd en hebben we daarna lekker creatief schorten geschilderd die later deze week nog van pas kwamen. ’s Avonds aten we stamppot rauwe andijvie!!!!

Maandag 9 juli: speurtocht
Maandag stond in het teken van de speurtocht. Omdat de dag nog zonnig begon, zijn we ’s ochtends na het gezellige drukke ontbijt (46 man!!) meteen vertrokken. Helaas hielden we het niet droog tot aan het einde van de speurtocht en hebben we de speurtochtvragen binnen verder afgemaakt. Aangezien het met bakken uit de hemel kwam, hadden we hier en daar last van lekke tenten. Gelukkig zette het niet al te lang door en werd het aan het einde van de dag alsnog droog. Na het heerlijke Mexicaanse eten konden we droog de tenten in!

Dinsdag 10 juli: sportdag
Dinsdag stond de sportdag gepland. De dag begon erg mooi en daarom werden alle spelletjes buiten uitgezet. Helaas veranderde het mooie weer snel in wisselvalig weer en hebben we de sportdag met korte onderbrekingen van schuilen in de Deel alsnog afgemaakt. Omdat het al enkele avonden later was geworden dan gepland, gingen we op tijd eten (aardappelen, spinazie, slavink & boontjes) om vervolgens in de tenten lekker in pyjama en in de slaapzakken een “doorgeefverhaal” te maken. Iedere tent schreef steeds één zin waarna de volgende tent alleen maar de daar bovenstaande regel kon lezen en niet het verhaal daarvoor. Dit leverde 7 verschillende vreemde verhalen op die terug te vinden zijn in onze kampkrant.

Woensdag 11 juli: de BONTE DAG !
Vandaag is het dan zo ver, de dag waarnaar er al tien keer is gevraagd wanneer die zou plaatsvinden, want oudere broers en zussen hadden verteld dat er ook een, jawel, bonte dag zou zijn in de week. Vandaag dus, het is BONTE DAG! Vandaag gingen we in groepjes toneelstukjes voorbereiden. Elk groepje kreeg een beginzin en een eindzin. Daar tussen mochten ze zelf weten wat er zou gebeuren. De eindzin van één groepje was ook weer de beginzin van een ander groepje, waardoor we uiteindelijk een heel toneelstuk zouden opvoeren. Voor de lunch werden er teksten geschreven en rollen verdeeld. Na de lunch werd er geoefend, opgemaakt en verkleed. Het gehele toneelstuk ging over iemand die een verandering in zijn leven doormaakte en elk groepje speelde een deel van deze verandering. Per groepje was één leiding ingedeeld, die de persoon uitbeeldde die de verandering doorbracht. Voor het eten werd dit toneelstuk achter elkaar uitgevoerd op de Deel. Iedereen had zich mooi, grappig en leuk verkleed en er werd heel wat afgelachen. ’s Avonds aten we patat!!
Na het eten hadden de kinderen de tijd om zich om te kleden en mooi te maken voor de veelbelovende disco! Er werd gejumpt, gedanst en gelachen en de stemming zat er goed in. Al met al kunnen we zeggen dat het een zeer geslaagde BONTE DAG was!

Donderdag 12 juli: Maaike helpen op de boerderij
Donderdagochtend hadden we een wat serieuzer programma en werd er gepraat en gediscussieerd in groepjes over belangrijke personen in de geschiedenis die voor een verandering gezorgd hebben. Dit werd gereflecteerd op gebeurtenissen wat dichter bij huis. Na de lunch gingen we Maaike (de boerin) helpen op de boerderij. Iedereen werd in groepjes gedeeld en er werd enorm veel werk verzet; onkruid gewied, toiletten geboend, bonen gepeld, uien gerooid, ramen gewassen en vuil geruimd. De boerin spaarde zo drie weken werk uit!!!! Aan het eind van de middag gingen we in groepjes zelf het avond eten voorbereiden. Elk groepje maakte onder begeleiding van een leiding een deel van een buffet. Zo werden er broodjes gemaakt, saté geprikt en salades gemaakt. ’s Avonds hadden we daardoor een heerlijk groot lopend buffet aan tafel, maar ook rondom wat vuurkorven.

Vrijdag 13 juli: olifantenvoetbal, douanespel, stukjes schrijven en kampvuur
Vrijdag was weer een lekkere droge dag en de zon kwam zelfs ook even tevoorschijn. Hierdoor hebben we ’s ochtends wat (bos)spelen (olifanten voetbal en het douane spel) gedaan. Daarna hebben we in groepjes tekeningen geraden. Één persoon kreeg een plaatje zien en moest beschrijven wat hij zag door te praten in termen van “teken hier een rechte lijn naar beneden, vervolgens zit hier een halve cirkel aan” etc. etc. Hierna hebben we lekker in alle rust stukjes geschreven die jawel, voorgelezen werden tijdens het kampvuur dat we mochten houden!!!
’s Middags hebben we hout gesprokkeld voor het kampvuur en daarna was het feest; we hebben georganiseerd greppel gesprongen!!!
’s Avonds, nadat we pannenkoeken hebben gegeten, hebben we een mooi kampvuur gehouden waar we gezongen hebben en lekker warme chocomel gedronken hebben. Het was erg tegenstrijdig, het blijft de laatste avond; hoewel we ook wel weer graag terug naar huis willen zegt er ook een stemmetje in ons hoofd dat graag zou willen dat het nog twee dagen langer zou duren.

Zaterdag 14 juli: het vertrek...
Zaterdag, helaas, we moeten vertrekken en dus moet er opgeruimd worden! Dit viel niet mee, de tassen moeten namelijk na een week weer dicht, en zo blijkt dat mama het toch wel erg mooi had dicht gekregen waardoor wij ons afvroegen hoe we dat weer zo voor elkaar kregen. Nadat alle tenten schoon waren en de tassen dicht hebben we nog een duik genomen in de Berkel. Om 14.30 uur stond de bus klaar om ons terug te brengen naar de Waterlelie, waar om 17.00 uur veel ouders, vrienden en kennissen stonden te springen om hun kinderen weer te zien.
Wat vliegt zo’n week voorbij, en wat hebben we een lol gehad. Maar nu rest nog de vraag als leiding, “Hebben we het goed genoeg gedaan en gaan jullie hopelijk volgend jaar weer allemaal mee...?” We zullen het moeten afwachten, want het duurt weer een héél jaar!!

WaliB (Esta)

Almen II 2007: 

In het kader van ‘B the change’ een achterstevoren verslag van het leukste kamp van deze zomer: Almen2!

Helaas moesten we deze laatste dag extra vroeg opstaan om alle spullen op te ruimen, in te pakken, schoon te maken en ga zo maar door. Het duurde even voordat iedereen zijn tent uitgerold was, maar uiteindelijk zaten we met z’n allen voor de laatste keer aan het ontbijt. Echt zo’n ‘laatste keer dag’. Laatste keer samen eten, samen zingen en samen corveeën.
Dit leek voor de corvee heel naar, maar bleek bij nader inzien toch niet zo heel slecht, want nu hoefden ze niet te helpen bij het tenten uitmesten, deel opruimen etcetera.
Tijdens het Boekjes schrijven voor de nieuwe stal draaide er een bus het terrein op, evenals de vrachtwagen van de ‘afbreekploeg’.
Na een kort bakkie gingen deze mannen samen met Boutje, Blokje en Baasje aan de slag. In no time waren de fietsen ingeladen en lagen tevens alle tassen, hutkoffers en beautycases onder in de bus en bovenop de fietsen. De terugweg verliep vlot en gelukkig werden we in Aalsmeer weer hartelijk welkom geheten door alle ouders en bekenden die ons toch wel heel erg gemist hadden. Het was een geweldige week!

Vrijdag de 20e was een heel ander dagje. Omdat het fietsen met zo’n grote groep wel wat lastig was, was de groep in tweeën gedeeld. We zouden naar Zutphen fietsen en elkaar daar weer ontmoeten. De ene groep zou linksom fietsen en de andere rechtsom. Wij (de rechtsom groep) hadden echter een plan bedacht. Omdat we een beetje moe waren na zo’n week kamp besloten we met de trein te gaan. Zodoende kwamen we fris en fruitig in Zutphen aan. Viel echter wel op dat de andere groep ook nog wel erg fit was… Bleken zij ook met de trein gegaan te zijn!
In Zutphen hebben we een leuke vossenjacht gedaan. Zo liepen er onder andere een stewardess rond, lag er ergens een zwerver en liep er ergens een verdrietig in-de-steek-gelaten-bruidje in het rond. Ook hadden we een zakenman, een skater en een in-de-fontein-spelend-Bijtje in ons midden. Nadat alle groepjes de vossen ‘gekocht’ hadden was er nog even tijd om rond te lopen voordat we weer (in de regen) terug moesten treinen en fietsen .
Dit was nog best een ingewikkeld reisje omdat er een treinstoring was i.v.m. blikseminslag in een bovenleiding. Voor één groep werd het dus bussen en fietsen.
Na een heerlijke maaltijd hebben we ’s avonds gezellig met z’n allen in slaapzakken in de deel gelegen terwijl de stukjes door de leiding werden voorgelezen. Heel gezellig.

Donderdags was ook een leuk dagje. Er was een soort circuit waarbij je of in het bos was of bij Bintje en Bietje in de keuken. Toen hadden Blokje en Boutje een aantal bosspelen bedacht. Iedereen kwam aardig moe en onder de blubber het bos weer uit. Bij Bintje en Bietje werden heerlijke gerechtjes bereidt die we ’s middags heerlijk hebben opgesmikkeld.
’S Middags zijn we in het zwembad gaan zwemmen. ‘s Avonds hadden we een heftig avondprogramma. Voor het kamp was al aan iedereen gevraagd om na te denken over een gebeurtenis in je leven die jouw leven heeft veranderd. Er werden een aantal leuke of bijzondere gebeurtenissen verteld, maar ook een aantal hele serieuze en pijnlijke dingen. Wat erg fijn was, was dat er heel veel respect was onderling en dat iedereen naar elkaar luisterde en er voor elkaar probeerde te zijn. Dit vond ik echt de meest speciale avond van de hele week.

Woensdag hadden we bonte dag. Iedereen werd in een groepje ingedeeld en kreeg een bepaald land toegewezen. Het was de bedoeling dat je een gerecht van dat land klaarmaakte, hoofd-schouder-knieën-teen in de desbetreffende taal zou zingen, je zou kleden als de bevolking van het land en je moest een presentatie geven over het land. Tenslotte werd er een uitvoering gegeven en een soort ‘markt’ waarbij iedereen elkaars gerechten kon proeven en naar elkaars presentatie kon kijken. Na het eten hebben we lekker gedisco’d. Het was heel leuk dat iedereen in het wit gekleed was voor de disco. Na de disco hebben we een (stiekeme) nachtwandeling gelopen. Daarna nachtzoenen en naar bed.

Dinsdag hebben we ook gefietst. Ditmaal naar de ‘Witte wieven’. Een soort thema-parkje met heksen en dieren, een soort speeltuin en een loopmat door het water. Leuk, maar ook wel warm. Na afloop zijn we lekker gaan zwemmen in de Berkel. Als avondprogramma hebben we collages gemaakt waar ansichtkaarten voor Amnesty international van zijn gemaakt.

De maandag was een heftig dagje. Dit om meerdere redenen. Ten eerste was het warm, erg warm. Ten tweede moest er veel gefietst worden en ten derde moesten er klusjes opgeknapt worden. Het was als volgt. Er moest een SMS-speurtocht gefietst worden. Steeds werden er (via sms) coördinaten doorgegeven die op een kaart moesten worden ingetekend. Daar moest naartoe gefietst worden en dan kreeg je daar weer nieuwe coördinaten. Maar… er moesten onderweg ook 3 keer klusjes gedaan worden. In verband met het thema B the change moest er geprobeerd worden spulletjes in te zamelen (heitje voor karweitje maar dan niet voor geld, maar voor speelgoed ofzo) voor kinderen in Ghana. De broer van Bijtje werkt daar en had via foto’s laten zien hoe arm de mensen daar zijn. En voor de kinderen is er al helemaal niks leuks! En dit thema was natuurlijk een mooie gelegenheid om daar wat aan te doen! En dat is gelukt… 4 dozen vol knuffels, spelletjes, puzzels, schoolspullen en kleren. Iedereen had ook al iets van thuis meegenomen en met alle ‘verdiende’ spullen erbij was het echt een super  opbrengst! (Er volgt nog wel een keer een verslagje + foto uit Ghana in een latere Toorts).
Na deze inspannende actie nog even zwemmen in de Berkel en ’s avonds nog een doe-verhaal.

Op zondag hadden we meteen sportdag. Er waren erg leuke spelletjes en ’s middags een geweldige zeephelling. Echt perfect voor het warme weer wat we hadden! ’S Avonds hebben we theatersport gedaan. Er zitten echt een paar mensen in deze kampgroep die zo het toneel op kunnen!

Zaterdag vertrokken we vanaf de Waterlelie richting Almen. We vertrokken met een heerlijk frisse bus richting Almen die na een lunch-stop ineens wat minder fris rook… (Je moet ook niet in bosjes gaan lopen bij een parkeerterrein naast een snelweg…)
In Almen aangekomen snel alle spullen uitgeladen en Almen 1 uitgezwaaid. Daarna de tenten ingedeeld en limo gedronken. Na ’s middags wat spelletjes gedaan te hebben en heerlijke macaroni gegeten te hebben hebben we ’s avonds een avondprogramma gedaan over het kampthema.

Goed, dit was ’t wel zo’n beetje. Zoals je kunt lezen hebben we een hele leuke en gezellige week gehad. Volgend jaar weer?! Groeten Bijtje

Eersel 2007:

07/07/07 tot en met 14/07/07

Rheinböllen I 2007:

07/07/2007 tot en met 14/07/2007

Zaterdag 7 juli: De grote dag
De leiding verzamelde rond 6.15 uur op het Waterlelieplein, waar we rond 6.30 uur een zeer enthousiaste groep aantroffen.
Het was duidelijk te zien dat iedereen er ontzettend zin in had. We konden niet wachten totdat de bus was ingepakt en we mochten vertrekken. Elke minuut dat we later zouden vertrekken was er een teveel. Het lukte zo goed als om de geplande tijd van 7.00 uur te vertrekken. Er waren nog wat onduidelijkheden over de boodschappen, maar ja, dat kwam ook wel weer goed. Tenslotte kon de auto iets later vertrekken.

In de bus zat de sfeer er al snel in, je zag dat iedereen wel contact met elkaar zocht. Echter was er een klein probleempje, niet iedereen had zijn identiteitsbewijs bij zich. Een geluk bij een ongeluk zou Laura Penne i.v.m. een dansvoorstelling een dag later komen, dus ‘s avonds zou even gebeld worden met de ouders en dan zou ook dit goed komen.
Na zo’n tweeëneenhalf uur was er een plaspauze van ongeveer een half uurtje, een bakkie koffie en een taartje. Na zo’n twintig minuten stonden alle kinderen alweer te popelen om de bus in te gaan… Okee, effe tellen of we compleet zijn en gas en gaan…

De reis verliep voorspoedig, we kwamen rond 12.30 uur aan op de plaats van bestemming: Rheinböllen (wie kent het niet?). In de bus was de kamerindeling voor het grootste gedeelte al gemaakt dus ook dit kon snel in gang gezet worden… 13.00 uur even de lupa opeten en meteen maar naar het zwembad. Nou ja , meteen…… Natuurlijk eerst even een korte wandeling om de omgeving, het dorp, te verkennen. De pas zat er goed in en de toon werd gezet hoe de verdere wandelingen zouden verlopen: GOED!!
Het zwembad was klein, maar wat maakt het uit. Een beetje stoeien en wat waarschuwingen van de badmeester maakte het toch erg leuk. Jammer dat het niet zo warm was om lekker in de zon te liggen.

Rond vijf uur ‘s middags liepen we weer richting het kamphuis, waar ons een heerlijke vegetarische groentenmaaltijd stond te wachten. Nog even wat badmintonnen en voetballen, zodat de corvee de tijd kreeg de tafels te dekken. Iedereen had trek gekregen en dat lieten we horen ook, lekker meezingen aan tafel met het dank- en stapellied. De corvee kon aan de afwas en buiten werden er nog wat sportactiviteiten gedaan.

20.30 uur verzamelen, koffie en thee stonden klaar en de introductie van het kampthema kon beginnen. Het thema zou in de loop van de week wel duidelijk worden, het is een thema waar de groep aan moesten wennen en in moest groeien. Aansluitend aan de introductie, hadden Martijn en Nico het levensspel uitgelegd en beginnen maar. De groep was enthousiast, zagen het als een uitdaging om dit spel zo goed en uitbundig mogelijk te spelen. Geweldig. Na anderhalf uur zijn we gestopt, we konden de hele nacht wel doorgaan. Tien uur stonden we bij de vlag het wachterslied te zingen, concentratie was nog ver te zoeken, maar ook dit zou in de loop van de week wel goed komen. Elf uur lagen de kinderen in bed, klaar om te keten en herrie te schoppen. De leiding nog even evalueren, de eerste geslaagde dag zat er alweer op. Shit, het gaat nu al te snel voorbij…

Zondag 08/07/2007: Over kanoën en wat een kamp is zonder kaasschaaf?
Om half acht ging de wekker voor de leiding, echter waren er een aantal leiding wakker vanwege de gemeenteklok, die in het kappelletje naast het kamphuis staat en ja, die gaat gewoon om half zeven…
Kwart voor acht werd de corvee gewekt  en aansluitend ging het ochtendbandje aan met de Duitse muziekjes. Nog niet was het duidelijk voor de groep dat dit een half uur zou duren en dat we dan zouden verzamelen bij de vlag om de dag te openen. Het werd dus iets later dan gepland, maar ach, wat maakt het uit, de sfeer is immers goed. Negen uur deed Merel samen met een groepje de dagopening. Merel vertelde iets over haar voorbeelden die een belangrijke rol in haar leven spelen. Het groepje deelde complimenten uit naar andere kampkinderen, een leuke ervaring om gewoon iets positiefs over iemand te zeggen, je lacht zo leuk, je kan goed luisteren, enzovoorts.
Tijdens de ochtendopening arriveerde Laura Penne, gebracht door haar ouders met de ontbrekende identiteitsbewijzen en vooral belangrijk: kaasschaven… Wat is een kamp zonder kaasschaaf?
Even lekker ontbijten, en spullen pakken voor een korte wandeling door de bossen. Om half twaalf moesten we weer terug zijn bij het huis om een lopende lunch te nuttigen want, om 1 uur zouden we opgehaald worden door een bus om naar de kano-activiteit te gaan. We hadden ontzettend geluk, de zon scheen volop. Na zo’n ruim een uur in de bus gereden te hebben, kwamen we bij de opstapplaats van het kano varen. De opstap was stijl en er stond heel veel water in de rivier. Het ging dus niet helemaal goed met het instappen, al snel lag er een kano om en met moeite kreeg je die weer omgekeerd. Het mocht de pret niet drukken, met wat hulp van de leiding konden uiteindelijk alle kano’s de tocht beginnen. Het was erg mooi en sommigen gingen erg hard. Onderweg ging ook een leidinggroepje om. Wat was het water koud zeg………
De tocht zou zo’n drie uur duren, maar door het hoge water en de redelijk snelle stroming, waren we sneller op het eindpunt dan gepland. Alle kano’s moesten over een smal trappetje uit het water gehaald worden. En toen… wachten op de bus. Daniel probeerde nog een hond te aaien, maar ja, die vond Daniel niet zo lief… "Hap", zei de hond en Daniel zei: "Au…" Even langs het ziekenhuis voor controle, maar het viel allemaal mee, de schrik was groot..
Eenmaal weer terug op het kampterrein was er nog even tijd voor een balletje trap en badminton.
Het rook heerlijk naar uitgebakken spekkies voor de overheerlijke stamppot Andijvie (of was het andrijvie, gezien de kanotocht?).

Om negen uur begonnen we aan het avondprogramma. Leo en Wouter hadden een thema avond over het milieu. Met o.a. een muziekquiz en beelden van de film van Al Gore. Ook werd er de mondiale voetafdruk gedaan en we schrokken van de uitslagen. Zowel bij de leiding als bij de kinderen kwam naar voren dat we nog heel wat te doen hebben om het milieu te kunnen redden of beschermen. Toch minder snel met de auto, opladers van telefoons uit het stopcontact halen enzovoorts… Een leerzame avond voor iedereen.
En ja na zo’n programma was de dag dan weer voorbij, nog het moment bij de vlag en daarna overlopen, keten, lekker slapen, en morgen gezond weer op.

Maandag 09/07/2007: Er stond een grote dagtocht voor de deur, maar het hoogste punt hebben we nét gemist!
En ja hoor, daar ging die bel weer, heerlijk nog een uurtje liggen voor we er echt uit moeten…
Om kwart voor acht werd de corvee weer geroepen, nog even wennen hoor om zelf de tafel te dekken maar het moet eens de eerste keer zijn, ha ha..
Kwart voor negen stonden we bij de vlag, we moesten op tijd zijn, want er stond een grote dagtocht voor de deur.. Een dagtocht naar het hoogste punt van de omgeving: Hochsteinchen. Wouter, de trouwe kaartlezer, ging voorop en na een paar kilometer kon de klim beginnen. Het was weer warm… En het koste dan ook wat zweetdruppels voor we ons Lupa konden nuttigen vlakbij het hoogste punt… Na een half uurtje pauze dus op zoek, maar…… na zo’n half uur lopen gingen we toch echt weer dalen… waar was nou het uitkijkpunt? "Ach, daar hebben we toch de lupa gegeten?", hield Wouter vol, geintje hoor, we hebben de afslag gemist… Het mocht de pret niet drukken, en het tempo zat er nog steeds goed in. Okee dan nog maar even naar het super dorp om wat boodschapjes te halen. De kids kregen een uurtje vrij om zich weer te voorzien van het nodige snoepgoed..
Half vijf vertrokken we gezamenlijk weer richting het kamphuis, 20 minuutjes lopen en we waren er alweer, wat een heerlijke tocht zeg! Nog even wat sportactiviteiten, lekker hangen in de buiten zithoek en daarna aan tafel. Heerlijke pizza’s wachten om opgegeten te worden en na het momentje stilte kon de aanval beginnen Tjonge jonge, wat hadden de koks weer heerlijk gekookt.. Na zo’n wandeltocht lust je ook wel wat en alles ging dan ook schoon op.

Even afruimen, de corvee kon aan de afwas. Buiten werd er nog een balletje getrapt en ook de badmintonrackets hadden het zwaar te verduren. Ongelofelijk dat je na zo’n 16 kilometer lopen nog energie hebt. Half negen kwamen we weer bij elkaar voor de koffie, thee en limonade. Koekie erbij.
Er stond een bruisend avondprogramma voor de deur van Willem en Geeske: 'Petje Op, Petje Af'. Een kwis met allerlei onderwerpen. Wist je het juiste antwoord dan deed je, je pet op  en andersom. Het werd een fanatieke strijd. Ook zat er nog een live muziek gedeelte in die door het duo Wouter en Nico ten gehore werd gebracht… Wat was iedereen enthousiast.
Elf uur stonden we bij de vlag voor het traditionele Wachterslied, de vlag werd gestreken en de nacht kon beginnen. Binnen deden Wouter en Nico nog wat muzikaalheden en toen moesten de kids toch echt gaan slapen… Nou, ja, slapen…

Dinsdag 10/07/2007: Wat is een kamp zonder omlopen?
De gebruikelijke tijd stond de leiding weer op, en aansluitend de corvee en natuurlijk de muzikale ochtendshow, een live radio programma wat speciaal voor deze week uit de speakers kwam.
Of het door iedereen gewaardeerd werd, was de vraag… Na zo’n half uur kwam iedereen bij de vlag, waar Geeske met een groepje de ochtendopening deed. Er werden weer geweldige complimenten uitgedeeld… De vlag werd weer de blauwe hemel in gehesen en de dag kon beginnen: AAN TAFEL…
Heerlijk vers brood met thee en koffie, de lupa’s werden weer gesmeerd, want ook vandaag zouden we weer de hele dag van alles gaan doen. Het Hochwild Schutzpark stond op het programma. Een wildpark met herten, beren, roofvogels, wilde zwijnen. Natuurlijk liepen we daar niet rechtstreeks heen, wat is een kamp zonder omlopen? Eerst dus een mooie wandeltocht door de beboste omgeving. Waarna we na zo’n anderhalf uur lopen het wildpark in gingen. Daar aten we onder de geur van de uitwerpselen van de zwijnen, eerst ons heerlijke lupaatje op. Daarna gingen we het park door. Geweldig, je kon de hertjes zo aaien en voeren. Na een rondje op het park was het toch weer tijd geworden voor een frisse duik in het zwembad. Eens kijken of de badmeester nog net zo streng was als de eerste keer, maar nee. Het was gezellig. Esmee en Nina werden opgehaald met de auto, een kleine knieblessure liet het wandelen terug naar huis even in de steek.
Rond zes uur waren we weer terug voor het avondeten, de koks van de avond (het was een roulerend systeem, met 1 basiskok (Suus) en elke dag een andere partner), hadden heerlijke Coq Au Vin, gemaakt. Een maaltijd waar de vingers mee opgegeten werden, zo lekker.
Het avondprogramma begon rond de klok van negen uur. Een zeer indrukwekkend avondprogramma wat ging over subculturen, hangjongeren en hoe ga je om met 'horen bij een groep'. De avond werd gestart met de film The Wave, een klassieker, die veel indruk maakte. Daarna werden er groepjes gemaakt om na te praten over de film en hoe de kinderen zelf omgaan met het ergens bij willen horen.
Rond tien uur stonden we bij de vlag. Vanwege de eerste vermoeidheidssymptomen toch maar even een goede nacht maken, en dat lukte ook, we moesten immers nog een halve week…

Woensdag 11/07/2007: De Bonte Dag
Half negen ging de wekker, hadden we ons verslapen…? Nee hoor, gewoon lekker, effe een uurtje langer. Half tien ging de muzikale ochtendshow de lucht. De tafels waren in de tussentijd al gedekt door de corvee, het brood gehaald bij het bakkertje. De dag kon geopend worden. Een groepje kids deelde weer fantastische complimenten uit onder leiding van Willem, die ook iets vertelde over een van zijn voorbeelden die een belangrijke invloed heeft op zijn leven.
De vlag was gehesen en: AAN TAFEL!
Helaas moesten we een dagje afscheid nemen van Thomas de Bie, die thuis met spoed een tandarts moest bezoeken en van Leo Bakker, die vanwege familie omstandigheden ook even thuis moest kijken. Gelukkig zouden ze donderdag weer terug komen om de rest van de week nog mooi af te maken.
Ondertussen was de bonte dag al begonnen, de dag stond in teken van het maken van een film, onder leiding van Suus. De film ging over 2 groepen die uiteindelijk bij elkaar kwamen en een nieuwe jongerenhangplek openden en dit vierden. Geweldig hoe iedereen in zijn rol kroop, de detective, de groepen, allemaal kwamen ze in actie en het werd een groot succes. Tussendoor nog een heerlijke lunch met wentelteven. Het kamp was nu al compleet terwijl de middagsessies nog opgenomen moesten worden. Ook dit verliep goed. Aan het eind van de middag kon iedereen zich opmaken voor het bonte dag avondmaal. Je haar uitdossen, opmaken, je mooie kleren aan…
Rond zeven uur zaten we aan tafel om wederom een heerlijke maaltijd te nuttigen. Deze keer was het Mexicaans eten en ook dit ging weer zo goed als schoon leeg. Nog even het danklied en het stapellied. De decibellen namen met de dag toe, er werd steeds harder gezongen.

Om negen uur zou het feest van start gaan, de muziek werd gestart en al snel stond de dansvloer vol met een groep jumpstylers. Er werd hier en daar wat uitgelegd aan de leiding hoe de pasjes nou eigenlijk gaan, en hup, weer springen met z’n allen… Af en toe naar buiten want het was wel erg warm binnen, nog een glaasje cola, wat chips en weer dansen. We zouden om kwart over elf stoppen, maar vanwege het grote succes, hebben dit een half uurtje uitgerekt.
Daarna hebben Wouter en Nico nog wat gitaar zitten spelen om nog even wat rust in te brengen, heerlijk als iedereen zo lekker meezingt. Uiteindelijk lag iedereen rond half twee in bed.

Donderdag 12/07/2007: Met de bus naar Bingen a/d Rijn
Een late avond betekend toch weer iets later opstaan. Na de muzikale ochtendshow stonden we tien uur bij de vlag waar Wouter iets vertelde over een van zijn voorbeelden, ook weer een groepje kinderen deelde complimenten uit. AAN TAFEL!
We moesten een beetje dooreten en de lupa’s maken, om kwart over elf moesten we vertrekken om de bus naar Bingen te halen. Want ja, je neemt natuurlijk niet de dichtstbijzijnde bushalte, nee, daar loop je eerst een uur voor… Het was weer een zonnige dag, dus lopen was niet erg. Eenmaal bij de bushalte, bleek dat de aansluiting niet geheel vlekkeloos verliep, dan maar lunchen bij de bushalte. De lupa’s werden tevoorschijn gehaald en het probleem was alweer opgelost, konden we effe lekker hangen en bijkomen van gisteravond. Na een uurtje wachten kwam de bus dan toch opdagen. Een half uurtje touren en daar kwamen we aan in Bingen. De kinderen konden lekker zelfstandig winkelen. En ook de leiding namen een paar lekkere snacks. Half vijf zouden we weer verzamelen en met een drie kwartier in de bus kwamen we weer bij ons kamphuis. Het vertrouwde badminton en balletje trap werd weer gedaan. De geuren van een heerlijke spaghetti maaltijd verspreide zich over het terrein en daar krijg je honger van…Rond zeven uur zaten we dan ook smikkelen. Tafel een, tafel twee, tafel drie, bijna allemaal nog voor een tweede ronde… En daar gingen we weer, het danklied en stapelen maar. Ondertussen waren Leo en Thomas weer heelhuids terug, gelukkig! De corvee ruimde de boel op en om half negen konden we weer beginnen met het avondprogramma. Dit maal in het teken van creativiteit. Schilderen op muziek en niet zomaar… Nee, schilderen op muziek in het donker. Merel en Martine vertelde wat de bedoeling was en het licht ging uit…. Met een paar kleuren, een spons, kwast, handen en voeten werden de meest mooie dingen gecreëerd, na een paar minuten ging het licht aan en konden de kunstwerken bewonderd worden. Op naar de volgende ronde…. Super zeg, al zou je dit in een atelier leggen krijg je er veel geld voor….
Aan het eind van de avond hebben we alle schilderijen verzameld in een grote ruimte, daar konden ze drogen en bekeken worden.
Rond half elf stonden we bij de vlag, het wachterslied werd uit volle borst gezongen en weer een spannende nacht kon beginnen.

Vrijdag 13/07/2007: De tocht der tochten
De tocht der tochten stond voor de deur, al wisten we dit niet van te voren… Half negen werd iedereen zo beetje wakker en kwart over negen stonden we bij de vlag. Leo deed met een groepje de ochtendopening waarna we weer aan tafel konden. De broodjes werden gesmeerd, de thee en koffie gedronken, de lupa’s werden gemaakt… even opruimen, pakjes drinken in de tas en klaar voor vertrek…. Daar gingen we dan, Wouter de trouwe kaartlezer voorop… moeten we nou links of rechts, nou volgens mij moeten we zo…. Wat was het doel? We zouden naar een natuurzwembad gaan zo’n (hemelsbreed) 7 kilometer verder op, met de auto in tien minuten te rijden…. Alleen met de voet is het toch lastig om het te vinden, na zo’n kleine vijf uur wandelen was het gelukt om het bad te vinden. Vermoeid maar voldaan konden we een verkoelende duik nemen… Maargoed, we zijn er gekomen en hoe moesten we dan terug? Weer vijf uur lopen? Nee, de kookploeg kwam met de auto en omdat Leo vanuit Nederland met zijn eigen auto terug is gekomen hadden we het geluk, 2 auto’s te hebben. Dus carpoolen…….! Spannend hoor, met zijn zevenen in de auto, scheuren over de weg om alles nog op tijd te kunnen halen. Na een paar keer heen en weer gereden te hebben waren we weer compleet op het kampterrein, we waren gesloopt en konden wel een hapje en een drankje gebruiken….. Er was een geweldige barbecue georganiseerd, 2 lange tafels vol met eten, hamburgers, sate, patat, salade, het kon niet op…. Heerlijk en heel gezellig met z’n allen om de grote ronde barbecue. Aansluitend deden we het, alweer laatste avondprogramma. Dit stond in het teken van het afsluiten van het kamp. Iedereen mocht opschrijven wat hij/zij zo mooi, bijzonder, speciaal, leuk vond aan het kamp. Na dit te hebben opgeschreven, werden de houtblokken op het houtskool gegooid en er ontstond een mooi kampvuur. Leo vertelde nog wat over de binding, wat daar allemaal te doen is en nodigde de kinderen dan ook uit langs te komen. Het was nu bijna donker, en de stukjes werden voorgelezen. En wat een positieve stukjes zeg, iedereen was enthousiast en gaf aan volgend jaar weer mee te willen…. Een geweldige ervaring…. Nog wat blokken hout op het vuur met wat gitaarmuziek en ook deze avond was veelste snel voorbij gegaan…. Het was nu echt voorbij of….. Nee hoor, de laatste dag, daar maken we ook nog een echte kampdag van…!

Zaterdag 14/07/2007: Hopelijk tot heel snel
Half acht, tijd om op te staan voor de leiding, een kwartiertje later de corvee ploeg. Ook de muzikale ochtendshow denderde weer door het huis om vervolgens om negen uur weer bij de vlag te staan. Aan Suus was de eer om samen met een groepje de ochtend opening te doen. De vlag werd voor de laatste keer gehesen: AAN TAFEL!
Dit keer was een lupa niet nodig, dus alleen even lekker ontbijten om daarna de boel op te ruimen. De tassen werden gepakt en verzameld naast het huis. Iedereen hielp mee om de boel weer aan kant te krijgen voordat de andere groep zou komen. Van boven naar beneden met behulp van de leiding werd alle lege zakken chips, flessen cola, rond slingerend snoepgoed bij elkaar geveegd.
Om half twaalf konden we nog een lopende lunch doen met heerlijke hutse fluts. En daar was de bus al….. Iets vroeger dan gepland, maar zo zou de hele terugreis verlopen…
Een hartelijk welkom voor de nieuwe groep en we konden de bus inpakken, ook dit liep gesmeerd.
Rond kwart half twee reden we van het terrein af… De traditionele herinneringsboekjes werden volgeschreven.
Onderweg in Duitsland nog een plaspauze, tijd voor een bakkie met een taartje…. Een stop van een half uur en daarna op weg naar het bekendste wegrestaurant van Nederland: De Lucht. Daar hadden we gereserveerd rond de klok van zes uur, maar doordat het verkeer zo ontzettend mee zat, kwamen we daar een uur eerder aan. Pizza’s, hamburgers en een visgerecht werden opgediend. Een ijsje toe en er was ook nog voldoende tijd voor een bakkie… Okee, jongens nu echt op weg naar Aalsmeer en ook het laatste stuk reden we in iets meer dan een uur… Eenmaal aangekomen nog een lied bij de bus op de melodie van Heb Je Even Voor Mij van Frans Bauer, en een fantastisch geslaagd kamp werd afgesloten. Afscheid blijft moeilijk, daarom nemen we niet echt afscheid, maar zeggen we allemaal: Hopelijk tot heel snel!!!!!!!!!!!!!!!!

Bedankt iedereen die dit kamp heeft mogelijk gemaakt, kampcommissie, binding, leiding, kinderen en iedereen die ik vergeten ben….. groet Medeleiding…

Nico

Rheinböllen II 2007:

14/07/07 tot en met 21/07/07

We gingen op kamp, lekker gek doen
Het was zaterdag 14 juli. Ik moest om 5 uur opstaan. Eigenlijk kon het wel later, maar ja, ik moest natuurlijk m’n halve koffer nog inpakken, dus dan maar 5 uur. Om 7 uur moesten we verzamelen bij zwembad 'De Waterlelie' in Aalsmeer. We gingen op Kamp, naar Rheinböllen. Kamp waar ik al best wel lang naar uitkeek. Eindelijk weer met de chicks een week weg. Lekker gek doen. Dus stonden we daar om half 7. Nadat iedereen er was, konden we de bus in en vertrokken we naar Duitsland. Zes uur rijden was het. Best wel lang. Maar de stemming zat er gelijk al heel goed in. Dat is ook erg te merken aan de maffe foto's die we hebben gemaakt. Na een stop te hebben gemaakt waren we rond 1 uur ‘s middags in Rheinböllen en hebben we de kamerindeling gemaakt. De beste kamer was natuurlijk die van ons. Jamm, Mel, Meer & Pris.
Het begon gelijk goed. We moesten eventjes naar het dorpje lopen en gingen zwemmen in het zwembad daar. Was gelijk gezellig. 's Avonds het Raffaraffa spel gedaan *-) Dat was lachen. Al dat geaai. Haha. Wel leuk. Daarna slapen.

Zondag 15 juli: lopen en niet zo'n klein stukje ook
De volgende morgen ging de ochtendtune om half 8 aan en om 8 uur stonden we bij de Vlag. Het was de bedoeling dat we gingen lopen vandaag. En niet zo’n klein stukje ook. Het lopen begon naar een uitkijktoren. Grote heuvel op, best wel zwaar, maar doordat het zo gezellig was, merkten we er weinig van. Eenmaal daar hadden we super uitzicht over een dorp waarvan ik de naam niet weet. Op naar het meer. Weer ver lopen met SUPER veel lol. Daar bij het meer hebben we lekker gezwommen. En bleek dat we al 13 km hadden gelopen. Best wel veel. Veel mensen hadden blaren enzo, dus werd er besloten wie wilde lopen ging terug lopen, wie terug met de auto wilde, moest wachten en ging elke keer met een groepje met de auto. Ik ging lopen en hoorde daardoor bij de BIKKELS. Het was super gezellig op de terugweg en we hebben ons helemaal dood gelachen. Bij het kamphuis bleek dat we 9 km extra terug hadden gelopen i.p.v. 5 1/2. Dat kwam dus weer door Peter. Er is dit kamp  weer gebleken dat hij ABSOLUUT geen kaart kan lezen. Dat wisten we 2 jaar geleden in Eersel al, maar dit jaar dus weer. Maar okee. Nadat we aankwamen door dus 9 km er over hadden gedaan op de terugweg, was ik best wel moe. Nog een avondprogrammaatje en toen maar bij de jongens in bed gedoken. Daar werd ik snel ontdekt, dus was het maar weer mijn eigen bed in gaan.

Maandag 16 juli: kanoën
We gingen kanoën. We werden om 1 uur met de bus opgehaald en die bracht ons naar een plek met kano's. Zat in de kano met Mel & Maart. Het eerste deel was lekker gezellig en bijna bij het stoppunt werden we omgegooid. De kano zonk met spullen en wij zonken ook half. Dat werd dus zwemmen naar het stoppunt. Al snel kwamen er wat jongens ons helpen en gingen de kano vanaf de bodem varen naar het stoppunt. Daar moest de kano op de kant, door het dorp heen gereden worden en weer het water in. De tweede helft was ik helemaal gesloopt dus dat was een wat dooiere tocht voor mezelf. Maart & Mel maakte het wel gezellig gelukkig. Die gingen zingen. Terug thuis gingen we eten, avond programma dat daarna kwam bestond uit een dropping in het bos. Aangezien ik duizend kleuren schijt in het donker.. heb ik Glenn en Herman goed vast gehouden. Haha. De dropping viel uiteindelijk wel mee. We moesten met je groepje door het bos met een kompas het noorden volgen en uiteindelijk kwam je bij het eindpunt aan dan. Als het goed was.. *-) gelukkig ging het wel goed bij ons. Daarna weer terug naar het huis lopen. 's Nachts overlopen ofcourse.

Dinsdag 17 juli: lopen naar Bacharach aan de Rijn
Het was weer een loopdag. We gingen lopen naar Bacharad ofzo (redactie: Bacharach). Best wel ver lopen weer maar daar aangekomen was wel eventjes leuk om weer wat winkeltjes te zien. Gezellig dorpje. Eén ijswinkel was iedereens favoriet. Vooral die van Meer & mij. Vier bolletjes ijs voor €2,80. Dus dat werd twee keer ijs halen. Conclusie 8 bolletjes ijs op. Super lekker ijs was het. Op de terug weg hoefde we niet met de loopwagen, maar gingen we met de trein + bus.

Woensdag 18 juli: Bonte dag
De BONTEDAG. Er was een speciale ochtendtune met trouwliedjes erin en we kregen ontbijt op bed. Het thema was dus TROUWEN. Er werden groepjes gemaakt en met die groepjes moest je een speurtocht doen. Bij elke post kreeg je een opdracht en een envelop met puzzelstukjes. De puzzelstukjes waren uiteindelijk het bruidspaar. Het bruidspaar was Steef & Lisanne. Heel leuk. Thuis moesten we repeteren voor onze playbackshow stukjes en daarna omkleden voor de bruiloft. Iedereen zag er geweldig uit. Er werden echt trouwfoto's gemaakt in de tuin en het leek allemaal heel officieel. Na het trouwen ging het "echt" stelletje nog eventjes nep trouwen. Nikki & Klaas gaven elkaar het "JA-woord". Ze hebben nu bijna een jaar dus dat was wel leuk. Daarna het diner. Dat was super uitgebreid en heel lekker. Omkleden voor de playbackshow. En opeens hadden we dus twee keer zoveel meisjes als normaal. De helft van de jongens was als meisje verkleed. Super grappig. De liedjes waren ook heel leuk en we hebben ons helemaal dood gelachen. Om 10 uur was deze afgelopen en kon iedereen zich omkleden voor de BONTE avond. Het was heel gezellig en om half 12 moesten we stoppen. Dat was dus nog 30 minuten voor mijn B-DAY.

DONDERDAG 19 JULI!!!!!
Om 12 uur ’s nachts werd er voor me gezongen en even later werd ik door Peter de hoofdleiding m’n bed uitgehaald om Duitse gehaktballen te eten met de leiding. Dit had te maken met een weddenschap en het was echt heel lief van de leiding en Peter dat ze zich eraan hebben gehouden.
IK WAS 15!!!! Najaa, volgens sommige 13 =P *-). Noem geen namen. Haha. Donderdag zelf viel het weer een beetje tegen. Met een smoes hadden Jaimy, Mel & Merel er voor gezorgd dat ik bij Glenn sliep zodat als ik terug kwam de kamer helemaal was versierd. Echt een super verassing. In de middag werd het weer beter en toen gingen we zwemmen. Na het zwemmen ijs uitgedeeld en terug naar het huis. De zon scheen gelukkig toen wel.

Vrijdag 20 juli: de laatste dag alweer
De laatste dag alweer. We gingen naar het wildpark. Stukje lopen, ongeveer een uurtje en daar aangekomen bleek dat er een GEWELDIGE speeltuin was. Met Lennart, Glenn, Merel & Nikki zijn we twee uur alleen maar in de speeltuin geweest. Verder hebben we dus ook niets gezien van het park. Haha. Best wel leuk. Toen begon het opeens super hard te regenen. Na de regen langs het dorpje. Even wat eten ingeslagen voor de terugreis en toen weer naar het huis. 's Avonds hadden we kampvuur en was het heel gezellig. De laatste avond brak aan en we hebben allemaal overgelopen. Was gezellig.

Zaterdag 21 juli: terug naar huis
De ochtend begon vroeg om half 7... Maar ja, het inpakken begon gelijk en om half 9 ging de eerste bagage alweer terug naar Nederland. Om half 11 vertrok onze bus. In de bus bleek de film Step Up te zijn, dus die hebben we gekeken. Daarna super gênant geslapen volgens Nikki & Klaas. Stop gemaakt, even beentjes gestrekt en weer verder naar Aalsmeer. In Aalsmeer aangekomen stonden alle familieleden van iedereen te wachten en zongen we ons laatste liedje. Afscheid genomen van iedereen en toen weer terug naar huis.

De kampweek ging super snel. We hadden onze dieptepunten, maar die waren snel weer over. Nu de volgende dag is het niet echt te geloven dat ik gister nog wakker werd in Duitsland. Zulke kampweken gaan altijd te snel. Ik mis iedereen meer dan ooit. En kan nu al niet wachten tot de reünie. We gaan weer lekker knallen met zijn allen dan. Er komen vast wel weer feesten in Aalsmeer waar we heen gaan en het weer super gezellig wordt.

En volgend jaar....... DAN GAAN WE NAAR OOSTENRIJK!!!! En dat wordt weer helemaal super!!

Ik wil iedereen bedanken voor de TOPweek en tot volgend JAAR!!!

Kuss aan m’n lieve kamer Sjem & Mel & Meer, Our Boys Maart & Japs & Lenn & Koen & Her & Glenn en ofcourse die andere lieve mensjes.

Dikke Kuss xx

Priscilla Rouws

Schetteregg 2007:

vrijdag 6 t/m zaterdag 14 juli 2007

Epiloog
Het parkeerterrein stroomt leeg en zoals altijd slaat dan opeens de vermoeidheid écht toe. Ondanks dat vind ik het jammer dat het alweer voorbij is, het was een mooi kamp waarvan ik van begin tot eind heb genoten en waar ik nog lang met veel plezier aan terug zal denken. Hopelijk gaan we komende zomer nog één keer, om het af te leren!

Het begon vrijdagmorgen 6 juli 2007
Op een zeer ondoopsgezind tijdstip, het was zelfs nog donker, stonden er op de parkeerplaats bij de Waterlelie 30 kampdeelnemers, 7 leiding en een groep moedige uitzwaaiers, Oostenrijk 2007 kon beginnen! Na twee verrassend rustige uurtjes (iedereen die wel eens op kamp is geweest, weet hoe het er meestal aan toe gaat op de heenreis in de bus), stopten we bij Venlo om te tanken en voor de chauffeurswissel. Helaas was de McDonalds nog dicht, dus geen koffie. Wel de eerste, en zeker niet de laatste, sigaretten. We vervolgden onze weg met Kees achter het stuur, hij was onze chauffeur voor de rest van de week. Eenmaal de Duitse grens gepasseerd – een spannend moment voor Thomas - mocht er van Kees een DVD aan. Dat was niet tegen dovemansoren gezegd en 3 films en een paar stops later, waren we opeens bij het kamphuis ‘Langenargener Hütte’ in de Alpenmetropool Schetteregg. Eerst moest alle bagage 40 traptreden (gokje, heeft iemand ze geteld?) omhoog gesjouwd, toen moesten we even wachten op meneer Terwart, de beheerder, voor de sleutel. Maar vervolgens kon het huis uitgebreid gecheckt worden en de slaapkamers met orgiebedden betrokken. De kookploeg, bestaande uit Viola, Inge en Chris ging meteen aan de slag en serveerde shoarma! Een ongebruikelijke kampmaaltijd die zeer in de smaak viel. ’s Avonds was het tijd voor de introductie van het kampthema door Nico, helaas bleek het na een lange dag in de bus niet meer voor iedereen op te brengen om even te luisteren. Daarom maar meteen door met een korte avondwandeling die wonde

Jeugd- en Jongerenwerk Aalsmeer en Kudelstaart

sitemap - valid css! - valid xhtml 1.0 strict - aalsmeer.nu